W obowiązującym stanie prawnym rolnicy mogą wytwarzać i następnie sprzedawać, bez konieczności rejestrowania działalności gospodarczej i płacenia podatku dochodowego od osób fizycznych, jedynie nieprzetworzone produkty roślinne i zwierzęce, a sprzedaż przetworzonej żywności odbywa się obecnie poza legalnym obrotem, w tzw. szarej strefie.
Dostawy bezpośrednie, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych, mogą obejmować produkty produkcji pierwotnej pochodzenia roślinnego, takie jak:
1. warzywa,
2. zboża,
3. owoce,
4. zioła,
5. grzyby,
w postaci surowej tj. zebrane prosto z pola/lasu lub w postaci suszonej lub w postaci kiszonej.
Produkty te muszą pochodzić z własnej produkcji lub zbiorów danego producenta rolnego.
Poza produktami pochodzenia roślinnego w ramach sprzedaży bezpośredniej rolnik może sprzedawać konsumentowi finalnemu nieprzetworzone produkty pochodzenia zwierzęcego takie jak:
6. do 50 tuszek tygodniowo (indyki, gęsi),
7. do 200 tuszek tygodniowo (dla innych gat. drobiu),
8. do 100 tuszek tygodniowo (zajęczaki),
9. do 1000 litrów tygodniowo (mleka prosto od krowy),
10. do 500 litrów tygodniowo (śmietany),
11. od 350 do 2450 jaj tygodniowo (jaj),
12. żywych ślimaków lądowych,
13. zwierząt łownych,
14. produktów rybołówstwa.
Warunkiem dostaw bezpośrednich jest bezpośrednia sprzedaż produktów rolnych przez rolników konsumentowi finalnemu. Dostawy bezpośrednie nie dotyczą produktów wprowadzanych do obrotu za pośrednictwem przedsiębiorstwa.
Ważny jest również fakt, że dany rolnik nie może sprzedać większej ilości produktów rolnych od tej jaką wytworzył samodzielnie we własnym gospodarstwie rolnym.
autor. Jan Czaja. dodano dnia 13 lipca 2010 r.
|
